Time flies!

Wat gaat het allemaal snel: het is inmiddels alweer 25 jaar geleden dat Joost en ik onze koffers pakten en over land naar India reisden!

Via Rusland, Kazachstan, China en Pakistan gingen we met treinen, bussen, boten rikha’s en ezelkarren naar India. Langzaam zagen we toen de mensen en landschappen veranderen. In India hebben we maanden langs de buitenste landsgrenzen gereisd. Wat een ervaring was dat. Het heeft ons voor altijd veranderd. En de reislust zijn we nooit meer kwijt geraakt. Een selectie foto’s van deze reis kan je hier bekijken.

Zes jaar later gingen we weer. Ook over land en toen via Zuid-Europa, Turkije en Iran naar Azië. Dit keer gingen we voor onbepaalde tijd, waardoor we zo lang als we wilden op de meest uiteenlopende plekken konden blijven. We kwamen onder meer in Tibet, Burma, Laos, Vietnam, Maleisië en Indonesië. Voor foto’s van deze reis kan je hier klikken.

Later heb ik van de foto’s van Burma een slideshow gemaakt met live-muziek van ‘the three sisters’ uit Mandalay:

De violist van het Voorhout

by Marilène

Vrijwel iedereen die in Den Haag woont kent hem wel: de violist op het Voorhout. Al vele jaren staat hij hier met regelmaat te spelen.

In 2005 maakte ik een paar zwart-wit foto’s van hem die vervolgens in mijn archief verdwenen. Toen ik er onlangs weer eens doorheen ging, vond ik ze weer. Ik heb ze afgedrukt en ben naar hem op zoek gegaan.

Omdat we elkaars talen niet spreken konden we jammer genoeg niet veel praten maar zo te zien was hij blij met de foto’s. Misschien gaat hij ze zelfs gebruiken voor zijn nieuwe CD. Die komt in december uit, dus dan ga ik weer eens bij hem buurten.

Nederland Den Haag BW164017 © Marilène Dubois 2005

Nederland Den Haag BW164015 © Marilène Dubois 2005

Nederland Den Haag BW164014 © Marilène Dubois 2005

Mens & Beeld

Via Facebook werd ik gevraagd om gedurende een week elke dag een foto te plaatsen en tegelijkertijd iemand te nomineren om datzelfde te doen.

Afgelopen week heb ik een serie geplaatst met de titel: ‘Pre-Pokémon Kijkduin: Toen was geluk nog heel gewoon’. Dit, omdat Kijkduin sinds deze zomer overbevolkt is geraakt met mensen met mobiele telefoons die dag en nacht op de boulevard en in de duinen naar Pokémons zoeken. De bewoners worden er stapelgek van.

De foto’s die ik geplaatst heb zijn van een expositie van beelden in Kijkduin in 2001 die voor iedereen zichtbaar was. De telefoon kon je toen nog thuis laten.

Nederland Kijkduin DP032003 © Marilène Dubois 2001

Nederland Kijkduin DP032013 © Marilène Dubois 2001

Nederland Kijkduin DP032015 © Marilène Dubois 2001

Nederland Kijkduin DP032018 © Marilène Dubois 2001

Nederland Kijkduin DP032019 © Marilène Dubois 2001

Nederland Kijkduin DP032020 © Marilène Dubois 2001

Nederland Kijkduin DP032022 © Marilène Dubois 2001

 

Souvenirs de la Dordogne

Oude Filmpjes

by Marilène
Bij analoge fotografie is het belangrijk dat je fotorolletje niet over de datum is.
Als een filmpje over de datum is kunnen de kleuren veranderen, de foto’s korrelig worden en is de verzadiging ook sterk verminderd.
Maar is dat wel zo erg? Of kan je er ook je voordeel mee doen?
Lomo, een fabrikant van trendy analoge camera’s, verkoopt een heel scala aan films die juist zo zijn ontwikkeld dat je er vreemde kleurverschuivingen of onverwachte effecten door krijgt. Sommige Polaroid Apps zijn hier ook een voorbeeld van: het is hip en het is leuk.
Dus waarom niet weer eens met oude films fotograferen en nieuwsgierig afwachten wat de resultaten zullen zijn?
Een tijd geleden kreeg ik van een vriendin een heleboel oude filmpjes die al jaren ergens bij haar in een laatje hadden gelegen. Met die films heb ik onder andere de foto’s gemaakt bij het artikeltje Street Photography. Hieronder staan nog een paar voorbeelden. Dit zijn Fuji rolletjes maar ieder ander merk is natuurlijk net zo goed en geeft ook weer een andere kleurzweem.
Dus als je nog ergens ongebruikte rolletjes hebt liggen, ga ermee aan de slag! En anders hou ik me natuurlijk van harte aanbevolen.

Street Photography

by Marilène
Op straat is er zoveel te zien, daar hoef je niet ver voor weg. En wat is er nou leuker dan dat op je eigen unieke manier vast te leggen?
Maar met respect, dat wel.
Door alleen maar om je heen te kijken, zonder je af te laten leiden door je dagelijkse beslommeringen, ga je steeds meer zien. Dingen en situaties waar je anders gewoon langs zou zijn gelopen.
Deze manier van puur kijken kan je trainen. Bijvoorbeeld door eerst eens zonder camera de straat op te gaan en gewoon goed om je heen te kijken. Volg je intuïtie en vraag je af: wat gaat daar gebeuren, kloppen de kleuren, is er een verband of juist een contrast?
Fotograferen op straat gaat het beste met een kleine camera omdat je daar niet zo mee opvalt. Ik gebruik een Leica maar dat hoeft natuurlijk niet. Met de komst van de smartphone heeft iedereen er nu een gratis camera bij, een camera die je altijd bij je hebt.
Het is erg leuk om te proberen. En als het allemaal nog een beetje spannend lijkt, begin dan op een plek waar veel mensen zijn, zoals een markt of een evenement.
Onderstaande foto’s heb ik gemaakt op de markt in Pertuis, in de Provence. Met een oud fotorolletje dat ik later gescand heb. Maar daarover een andere keer meer.
 —